Ik bid voor hen. Ik bid niet voor de wereld, maar voor de mensen die U Mij hebt gegeven, omdat zij van U zijn… Ik bid niet alleen voor hen, maar voor allen die door hun verkondiging in Mij geloven. Johannes 17: 9, 20

Heer, hoe komt het toch dat ik bidden zo moeilijk vind? Heel vaak ontdek ik dat mijn tegenzin om met U te praten ligt in een soort teleurstelling. Wanneer het leven niet precies gaat zoals ik wil, houd ik er, eerlijk gezegd, U voor verantwoordelijk. Ik bedoel, als U alles kunt, waarom doet U dan niet wat ik vraag? Ik weet dat die laatste vraag nergens op slaat. Ik besef wel hoeveel problemen ik zou krijgen wanneer U als een soort magische geest zou handelen, die al mijn wensen zou vervullen. Als ik dat soort invloed op U zou hebben, zou ik al gauw vergeten Wie er eigenlijk de baas is. Dan zou ik zelfs kunnen gaan denken dat ik het middelpunt van het heelal ben. Ik erken dat U het laatste woord hebt bij het beantwoorden van gebeden, maar dat helpt me niet echt bij mijn teleurstellingen. Ik denk dat ik mijn verwachtingen bij moet stellen. Misschien denk ik dat U toezeggingen of beloften heb gedaan die U eigenlijk nooit hebt gedaan. Bepaalde onbeantwoorde gebeden of onverwachte gebeurtenissen frustreren me, hoewel dat eigenlijk niet zo zou moeten zijn. Het gebeurde in feite precies zoals U zei dat het zou gebeuren. Dat doet mij denken aan Uw gesprek met Petrus tijdens het laatste Avondmaal. Ik hoor U als het ware zeggen: ‘Simon, Simon, weet dat satan jullie voor zich heeft opgeëist om jullie als graan te mogen zeven. Maar Ik heb voor je gebeden opdat je geloof niet zou bezwijken. En als jij eenmaal tot inkeer bent gekomen, moet jij je broeders sterken.’

Dat was geen fijne boodschap voor Petrus. Hij verwachtte niet tekort te schieten, maar toch vertelde U hem dat het zou gebeuren. U zei dat U al voor hem had gebeden, niet dat hij niet plat op zijn gezicht zou gaan, maar dat zijn geloof niet tekort zou schieten. Ik geef toe dat ik op Petrus lijk. Ik zou graag alle fouten en al het lijden over willen slaan en zou graag onmiddellijk geestelijk succes willen hebben. Een poosje later zei U tijdens dezelfde maaltijd weer zoiets. U zei iets waar ik liever niet aan terugdenk: ‘Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld.’ Deze keer liet U op het slechte nieuws de garantie volgen dat U de wereld al hebt overwonnen, toen U bad voor de leerlingen en voor ‘allen die door hun verkondiging in Mij geloven’. U bad dus voor mij!

Tijdens Uw laatste nacht hier had U mij in gedachten, net zoals U mij in gedachten had aan het kruis. In alles wat ik in dit leven meemaak kan ik zeggen: ‘Jezus heeft in deze situatie voor mij gebeden dat mijn geloof niet zou tekortschieten. Dus wil ik doorgaan ondanks alle teleurstellingen en mislukkingen.’ Elke keer als ik bid, mag ik dankbaar zijn dat U al mijn noden en strijd al hebt gezien.

Vergeef me, Heer.

De werkelijke reden dat ik moeite heb met bidden, is mijn gebrek aan diepe dankbaarheid.

ALS KIND VAN GOD, VOOR WIE JEZUS VOORTDUREND BIDT, HOEF JE NOOIT ANGST TE HEBBEN DAT JE FAALT.